Ik ben al jaren een fervent gebruiker van de foto website Flickr. Tegenwoordig een onderdeel van Yahoo. In de loop der jaren heeft de site zich ontwikkeld van een simpele foto upload site tot een zeer uitgebreide site waarin je foto’s en ook video kunt uploaden, beheren en zelfs bewerken. Uiteraard is er ook een hele community ontstaan rondom foto’s op Flickr. Het kan dus maar zo zijn dat je het verzoek krijgt om een foto , die je net voor iedereen zichtbaar op Flickr hebt geplaatst, op te nemen in een zogenaamde foto groep.  Of je meld een foto zelf aan voor een dergelijke groep. Daar zijn er honderden zo niet duizenden van rondom allerlei thema’s.

Een andere uitgebreide feature is de zoek functionaliteit. Je zoeken op allerlei woorden en op woorden die vooral niet mogen voorkomen. Selecties beperken tot allen foto’s of allen video of illustraties. Ook heel handig is het zoeken naar foto’s die beschikbaar zijn gesteld conform de Creative Commons licentie voorwaarden. Vooral met de geavanceerde zoekfunctie kun je leuk spelen.

Ik heb voor bijgaande foto gezocht op de cijferreeks ‘123’. Aangegeven dat ik alleen in foto’s wilde zoeken en alleen die foto’s die een Creative Commons licentie hebben. Vervolgens krijg je natuurlijk een hele lijst. Dus je kunt de selectie nog inperken door bijvoorbeeld alleen de foto’s te tonen van een bepaalde maand of uit een specifieke periode. Mijn criterium was dat de foto de cijferreeks moest tonen en dat ik erom moest lachen. Bijgaande foto die als eerste aan mijn criterium voldeed.

Have fun.

Blog Button 2

Ik ben nu een week bezig met de NaBloPoMo challenge en het valt me niet tegen. Tot nu weinig moeite om de uitdaging aan te gaan en vol te houden. Ik merk dat mijn stroom ideeën voor artikelen alleen maar groter wordt en er voldoende onderwerpen of aanleidingen zijn om iets over te schrijven. Soms heb ik volstaan met een voor mij sprekende foto, maar over het algemeen zijn de artikelen redelijk van lengte.

Ik begin ook steeds meer artikelen in het voren te schrijven. Soms ook ook al voor een specifieke datum, zoals deze die ik twee dagen geleden al schreef. Het is wel een kort verhaal maar ik heb het toch meer weer opgeschreven.

Wat ik ook leuk vind om te constateren is dat het bezoek aan mijn eigen site verveelvoudigd is. Nu is dat op zich niet zo’n kunst. Waar ik voorheen weinig tot geen bezoekers trek, gaat het nu al richting de vijftig per dag. Sommige artikelen hebben daar duidelijk aan bijgedragen. Ook mijn berichtgeving op Facebook over deze challenge helpen met bezoekers naar mijn site te trekken.

Kortom, voldoende motivatie om door te gaan.

bechteld test-400

Copyright All rights reserved by Alison Bechdel / http://www.flickr.com/photos/zizyphus/
Uitsnede uit ‘The Rule’

 

Ender Wigging, Bilbo Balings, Luke Skywalker, Harry Potter. Allemaal genre helden. Het zijn ook allemaal mannen. Onder een nieuw waarderingssysteem dat is ingesteld door een aantal Zweedse bioscopen zouden het ook allemaal mislukkelingen zijn.

Het nieuwe waarderingssysteem stelt dat een film een ‘A’ waardering krijgt zodra het voldoet aan de zogenaamde Bechteld test. Een test die in de jaren 80 is opgesteld door de Amerikaanse striptekenaar Alison Bechteld en vaak wordt gebruikt om de representatie van vrouwen in de media te waarderen.

De test houd in dat een film voor de test slaagt wanneer deze:

  1. minstens twee vrouwen bevat
  2. die met elkaar praten
  3. over andere zaken dan over mannen

Veel films voldoen niet aan het criterium. Enders Game, een genre film  die recent in de bioscopen is verschenen, kent drie vrouwelijke hoofdpersonen. Ze praten echter nauwelijks met elkaar. Ook andere genre films hebben problemen om deze test te doorstaan. Aan de andere kant kun je ook stellen dat een film met Sandra Bullock in de hoofdrol een hele goede representant zou zijn. Echter de hoofdpersoon praat  eigenlijk met niemand, hooguit in zich zelf. Dit toont aan de Bechteld test ook niet zaligmakend is.

Recent onderzoek toont wel aan dat het nog steeds lastig is voor vrouwen om belangrijke rollen in films te krijgen. Van de films die in 2011 tot de top 100 van meest verdienende behoren (in Amerika) bevatte 33 procent vrouwenrollen en in hooguit 11 procent speelden vrouwen de hoofdrol.

Ik ben benieuwd hoe Franse of Nederlandse films zouden scoren in de Bechteld test.

131028_HIST_OrsonWelles.jpg.CROP.promovar-medium2

Orson Welles, photographed by Carl Van Vechten, March 1, 1937.

Vandaag, woensdag 6 november, is het 75 jaar geleden dat Orson Welles een hoorspel produceerde voor de radio over de invasie van wezens van de planeet Mars. Een hoorspel dat op zich heel erg waarheids getrouw in elkaar was gestoken alsof het echt gebeurde. Waar het hoorspel echter met name bekend om is geworden is de paniek die er onder de Amerikaanse bevolking zou zijn uitgebroken omdat men dacht dat de invasie berichtgeving echt was. De berichtgeving rond de paniek uitbarsting is tot voor kort in allerlei artikelen, uitzendingen en boeken bevestigd geworden.

Nu blijkt er een probleempje te zijn. De zogenaamde paniek die was uitgebroken blijkt zeer kleinschalig te zijn geweest. Het mocht de naam van paniek eigenlijk niet dragen. Waarom is het dan zo opgeklopt? Naar nu blijkt hebben indertijd de kranten de zogenaamde paniek enorm opgeklopt om de radio schade toe te brengen.  De kranten probeerden aan te tonen dat het management van de radio relschoppers waren en niet te vertrouwen.  Kranten hadden het in de tijd van de Grote Depressie erg moeilijk omdat adverteerders overliepen naar het nieuwe medium de radio.

131028_HIST_OrsonWellesDailyNews.jpg.CROP.promovar-medium2

New York Daily News front page from Oct. 31, 1938.
Photo by New York Daily News Archive via Getty Image

 

Met name de Daily News bracht het breed op de voorpagina hoewel ze wisten dat het allemaal niet zo’n vaart liep. Wat verder gebeurde was te voorspellen. Na verloop van tijd bleven de krantenberichten over de paniek in het geheugen van de mensen vast te blijven zitten en werd als de waarheid beschouwd. Het leek uiteindelijk wel alsof iedereen in Amerika toentertijd aan de radiobuis gekluisterd was geweest.

Niets was minder waar. Veel minder hadden de uitzending daadwerkelijk gehoord en nog veel minder mensen waren in paniek geraakt. Een luisteronderzoek uit die periode  onder 5000 huishoudens wees uit dat maar 2% naar het programma aan het luisteren waren. Deze mensen gaven aan dat ze naar een voorstelling of het programma van Orson Welles aan het luisteren waren. Niet naar een nieuwsuitzending .

 

De paniek berichtgeving kreeg echter 10 jaar later een wetenschappelijke basis toen Hadley Cantril, een onderzoeker van Princeton, aangaf dat rond de 1 miljoen Amerikanen geschrokken naar de War of the Worlds uitzending hadden geluisterd. Hij baseerde zich op een onderzoek dat zes weken na de uitzending was gepubliceerd door het Amerikaanse Instituut voor Publieke Opinie dat rapporteerde op basis van bedenkelijke gegevens, hevig beïnvloed door de sensationele krantenberichten ten tijde van de uitzending.

Dat aan de mythe van de paniek rond de uitzending tot op heden nog  steeds vastgehouden is te wijten aan complexe mix van redenen. Sommige politiek van aard en anderen weer financieel want radio moet interessant blijven voor adverteerders. De PBS documentaire over dit onderwerp diept het allemaal uit en probeert de mythe naar de geschiedenis te verwijzen. Maar zoals we allen weten is het vaak interessanter de mythe te blijven geloven dan de waarheid te kennen.

 

 

Bron: http://www.slate.com/articles/arts/history/2013/10/orson_welles_war_of_the_worlds_panic_myth_the_infamous_radio_broadcast_did.html

Paris Tuileries Garden Facepalm statue

NaBloPoMo

 

Dag vijf in de NaBloPoMo challenge om elke dag een bericht te schrijven op je weblog. Ik heb de eerste dag gemist dus voor mij is dit het vierde bericht. Ik houd het nog aardig vol.

Om een beeld te krijgen hoeveel mensen er meedoen zou je eens op de ‘Blogroll‘ moeten kijken. Uiteraard zijn de meeste participerende weblogs uit Amerika, maar er zijn ook een aantal die buiten de Verenigde Staten komen waaronder mijn weblog, Van één ander weblog uit het weblog overzicht weet ik dat deze uit Nederland komt.

Er zijn er maar weinig, waaronder de mijne, die hier niet in het Engels publiceren. Is voor mij ook niet van belang. Ik doe lekker mijn eigen ding en gebruik het initiatief om weer wat meer in de schrijf routine te komen.

 

 

glad_you_are_neurotic

Copyright Peter Kelly Studios / http://www.flickr.com/photos/peterkellystudios/

Tim Ferriss is een bekende in de wereld van efficiëntie en productiviteits- tips en hoe je met weinig inspanning een gezond inkomen kunt verwerven waar je prima van kunt leven. Hij kwam in mijn leven dank zij het boek Een werkweek van 4 uur. Af en aan volg ik hem in zijn boeken en op zijn weblog. Zijn artikelen zijn interessant, soms stof tot nadenken en een enkele keer een dieper kijkje in zijn leven. Zoals vandaag in zijn weblog post “Productivity tips” for the Neurotic, Manic-Depressive and Crazy (Like Me) 

Hij begint met een quote van Neil Gaiman,. een andere favoriet van mij.

“The moment that you feel that, just possibly, you’re walking down the street naked, exposing too much of your heart and your mind and what exists on the inside, showing too much of yourself. That’s the moment you may be starting to get it right.”
– Neil Gaiman
University of the Arts Commencement Speech

Vervolgens begint Ferriss met een recent voorbeeld in zijn leven over hoe hij zelf moeite heeft met de dingen die in zijn leven gebeuren. Hij verwijst naar de gevaarlijke mythe dat succesvolle personen worden gezien als super helden. Mensen vergeten wel eens dat succesvol zijn soms ook betekend dat je wel eens vol twijfels zit of in een depressie kunt raken. Hij noemt een aantal van dergelijke gebeurtenissen op in zijn recente verleden. Maar laat dat direct volgen door een aantal van zijn successen.  Successen waar mensen zoals jij en ik alleen maar over kunnen dromen terwijl de problemen ons erg bekend voorkomen.

Ben ik jaloers? Soms wel. Maar we moeten zelf zien wat we van het leven kunnen maken. De tips die Ferriss vervolgens opnoemt zou een ieder kunnen bedenken. Wat belangrijker is dat je die punten er uit pakt die je aanspreekt en ze dan ook doen. Maak ze tot een gewoonte. Hoe je een gewoonte kunt omvormen kun je bijvoorbeeld lezen op ZenHabits. Voor mij is een belangrijke om niet te veel te willen doen in een dag en dan vervolgens gefrustreerd raken aan het end doordat je, in jouw ogen, veel te weinig hebt gedaan.

Zijn tip:

  • Kies 3  tot maximaal 5 dingen uit waar je moeite mee hebt, die je uit je comfort zone halen.
  • Schrijf van elke ding op of je aan het einde van de dag tevreden zou zijn wanneer je alleen datgene zou doen die dag.
  • Kijk ook of het afronden van dat ene punt de andere punten minder belangrijk maken of eenvoudiger te doen.
  • Blokkeer vervolgens een aantal aaneengesloten uren op een dag waarin je je alleen maar concentreert op dat ene punt.
  • Wanneer je je laat afleiden of het werken hieraan uitstelt, raak dan niet in paniek. Kom rustig terug naar dit ene punt en doe het

Jezelf opleggen om elke dag een artikeltje te schrijven op je weblog kan soms  enorme energie stoten geven om de rest van je werk op te pakken. Zelf de zaken waar je al heel lang tegen aan loopt te hikken.

Geniet ervan en laat je je niet op je kop zitten.

TegeltjeNovember2013-aanpassing

Ik kreeg vandaag een nieuwsbrief binnen van een vereniging waar ik lid van ben. De Nederlandse afdeling van deze internationale vereniging bestaat dit jaar 50 jaar. Het zijn de Gouden Jaren is het thema van alle activiteiten die dit jaar worden georganiseerd.

Eén van die activiteiten is het kiezen van de spreuk van de maand. Ieder lid kan een spreuk indienen en deze worden door een jury beoordeeld waarop vervolgens één spreuk wordt gekozen tot de spreuk van de maand. Deze spreuk wordt op een tegeltje gezet en uiteraard kun je deze kopen. Er zijn al mensen die alle tegeltjes verzamelen.

De spreuk van de maand november luidt: Als je zelf steeds aan het woord bent leer je niks nieuws. Als je naar een ander luistert leer je steeds iets bij. Dit is voor mij een hele belangrijke spreuk. In mijn werk als projectmanager merk ik dat het goed luisteren naar de andere teamleden bij veel leert over de mensen zelf, het project en de risico’s die we in een project lopen. Wanneer ik zelf alleen maar aan het woord ben leer ik niks van de anderen.

Het is soms wel eens lastig om goed te leren luisteren naar anderen. Zeker wanneer die een menig hebben die diametraal staat ten op zicht van je eigen mening Dan juist is goed luisteren ven groot belang.  Dit maakt duidelijk hoe de ander tegen een project of iets anders aankijkt en dat leert je ook iets over jezelf.

Voor mij is Stephen Covey de persoon die mij hier nog het meest over heeft geleerd in zijn boek 7 habits of highly effective people. De vijfde gewoonte in zijn boek is op zijn Engels:”Seek first to understand, then to be understood”. Een uitspraak waar ik veel over heb nagedacht en ik soms nog moeilijk vind om uit te voeren maar in mijn werk zeer belangrijk.

Toen ik dus de spreuk van deze maand terug zag in de nieuwsbrief moest ik gelijk aan die vijfde gewoonte denken. Dit tegeltje ga ik aanschaffen en bij mij boven het bureau hangen als aandenken aan de belangrijke woorden van Stephen Covey.

NaBloPoMo_November_large

Er is een traditie in november voor een grote groep schrijvers, al dan niet amateur, om een boek te schrijven. In die maand moet men minstens 50.000 woorden schrijven. Details te vinden op http://nanowrimo.org/. Dit jaar doen er bijna 250.000 schrijvers mee, waarvan ongeveer 8000 in Nederland en België.

Sinds kort is er een alternatief voor Bloggers, mensen die een weblog bijhouden op internet. Voor diegene die het een uitdaging vinden om elke dag in november een blog artikel (blogpost) is er nu de NaBloPoMo oftewel de National Blog Posting Month. Een initiatief dat er toe aanzet je weblog weer eens onder het stof vandaan te halen en opnieuw aan te zetten.

Ik meld me bij deze aan, hoewel ik al een dag te laat ben, maar vooruit. Laat deze post de eerste zijn.

Soms lees je een artikel op internet dat verwoord zoals jij je voelt of waar je mee bezig bent. Eén van de vele sites die ik volg is lifehacker.com. Een site die op allerlei manieren probeert te beschrijven hoe je je leven zo efficiënt mogelijk invult.

Dan valt je blik op een artikel over vroeg opstaan en de tegenhanger daarvan, het vroeg naar bed gaan. In dit artikel stelt de auteur, Joel Gascoigne, dat vroeg opstaan een kenmerk is van veel succesvolle mensen. Hij staat om 5 uur ’s morgens op, mediteert een aantal minuten en vervolgens ontbijten. Aansluitend besteed hij 90 minuten aan een aantal voor hem meest belangrijke dingen en gaat vervolgens sporten. Dan een tweede ontbijt en om 9 uur start zijn werkdag. Hij heeft er dan dus al een halve werkdag opzitten waarbij de voor hem meest belangrijke zaken eigenlijk al zijn afgewerkt.

Het interessante aan dit alles is dat hij vervolgens in het artikel twee dingen constateert.

  1. Doordat hij voldoende slaap nodig heeft, ongeveer 7,5 uur, noodzaakt dit vroege opstaan ook dat hij vroeg naar bed moet.
  2. Dat in het weekend het opstaan wel iets later kan, maar niet zo heel veel later om in de routine te blijven. Hij geeft aan dat een uur speling weinig effect heeft. Sta je echter veel later op dan wordt het oppakken van de routine op maandag een stuk lastiger.

Eigenlijk zijn het open deuren die hier ingetrapt worden. Ieder weldenkend mens kan dit met zijn klompen aan voelen. Het grappige is dat een dergelijk artikel je toch weer even met de neus op de feiten drukt. Ik merk het namelijk zelf dat bij het vroeg opstaan ik ook wel vroeg naar bed moet omdat het je anders binnen een week opbreekt. Uiteraard hangt het helemaal af van je nachtelijke slaap behoefte.

Ik sta over het algemeen rond half zeven op en probeer om tien uur in bed te liggen. Soms geeft mijn lichaam aan dat ik vroeger naar bed moet. Wanneer ik vervolgens niet luister en toch later ga, kun je erop rekenen dat mijn lichaam de volgende ochtend wraak neemt. 😉

medievalbooks

Erik Kwakkel blogging about medieval manuscripts

The Daily Post

The Art and Craft of Blogging

De Tao van Nico

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis

Nora Franglen's Blog

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis

www.openculture.com/

Otro sitio más de WordPress.com

The Rambling Taoists

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis

Lifehacker

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis

Boing Boing

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis

Wired

Mijn Weg, mijn Waardigheid en ondertussen genieten van de Reis